Kort en krachtig wie we samen zijn

Hoe oud zijn we?

Wij zijn geboren in 2000.

Wie is jullie partner?

Onze vrouw heet Louise, we hebben elkaar ontmoet in de psychiatrie in 2017.

ik zou haar het beste kunnen opschrijven als een verlegen klas-clown, ze houd van debateren, koken, muziek luisteren en maken, witchcraft, gamen en vooral grappen maken.

Ze zou een phenomenale comedian kunnen zijn.

Hebben jullie familie?

zekers ondanks wat er is gebeurt zijn we redelijk close met ze.

We hebbe een broertje en een zusje waar we goed contact mee hebben. onze moeder hebben we weer contact mee kunnen oppakken.

onze dis diagnose is niet de schuld van 1 persoon.

Wat is jullie trauma?

Dit is zoon complex verhaal met zoveel verschillende lagen waar we een boek over zouden moeten schrijven.

Om het kort te houden, onze moeder kon niet meer voor ons zorgen toen zij in verslaving viel hierdoor kwamen we terecht in de jeugdzorg.

eerste pleeggezin hebben we terug gezien op het nieuws, daar hebben we als 3 jarige een TBI opgelopen. werkelijkswaar een torture house.

de enige reden dat we nog leven is vanwegen de opstand vanuit de artsen, dat dit niet kon gebeuren omdat we van de trap waren gevallen. Inplaats van een onderzoek of aangiftes koos jeugdzorg voor een stille hush doorplaatsing naar de volgende foute ouders die ons als een hondje hadden uitgekozen op onze naam.

Het is zo absurd om terug te denken dat dit volwassen waren. dit couple kon zelf geen kinderen krijgen en had torre hoge verwachtingen. daar begon de mentale mishandeling omdat ze zich al snel hadden bedacht: ze wouden wel een kindje maar niet deze, deze is niet leuk.

Je kon zien dat we niet hun kinderen waren, en wat een resentment kwam daar uit. een internaat werd gebruikt als ''tijdelijke'' consequentie waar wij hebben besloten daar te willen blijven wand alles was beter dan dat terror gezin.

ookal proberen we het kort te houden jeez, misschien een idee om echt een pagina op onze website te creeren.

Hebben jullie vrienden?

Ja, onze vrienden zijn over het algemeen een stuk ouder dus snappen ook niet het hele social media ding.

we houden onze kring ook vrij klein maar stabiel. sommige van onze vriendschappen lopen dan ook langer dan 10 jaar.

wat zijn jullie hobbies?

Alters hebben over het algemeen vaak andere hobbies dan elkaar.

altho- de dopamine is infectious, dus er zal altijd wat overgeven worden. We zijn eigenlijk altijd bezig met onze handen omdat we niet goed kunnen stil zitten.

onze grootste passies naast kunst is: gaming, naaimachines, schrijven en philosophy.

ADHD dus?

Klopt, we zijn als kind gediagnostiseerd.

Zowel hyperactief als inattentive: een echte combo wombo. Niet alleen een stuiterbal die niet stil kan zitten maar ook heel snel afgeleid.

ondertussen dat we dit schrijven waren we afgeleid door een haar die viel op de keyboard, en na verdere inspectie - het is een andere textuur dan de rest van ons haar.

We hebben hier eigenlijk medicatie voor, en die nemen we niet. Als je ons al druk vind dan moet je ons niet zien in de uiwerking van ADHD meds wand het lost niks op al die opgespaarde energie komt in de uitwerking eruit.

We hebben er zelf ook niet zoveel last van, we lachen onszelf juist vaak toe met de dingen die erdoor gebeuren.

politiek?

Politieke voorkeur zit wel verspreid onder alters.

Er zijn wel een paar dingen die overeen komen we hebben namelijk een groot Anarchism logo op de hand.

De meeste mensen denken dan al snel aan chaos en iedereen voor zichzelf maar wij geloven dat de maatschapij beter zou werken in kleine groepjes van de bewonders van de regio zonder een instantie erboven.

Wie zijn wij?

Verknipte kunstenaar.

Onze kunst is altijd freehand. We voelen iets (boosheid, chaos, rust, wat dan ook) en de pen gaat vanzelf over het papier, no thoughts just doodeling.

Acrylic is favoriet, maar potloden, markers, stiften, crayons, vulpennen, balpennen eigenlijk niets is veilig.

Onze kunst is duister. Themas zoals self-harm, porno, suicide, homicide, mental illness, destructiviteit en dood komen vaak terug. Niet voor iedereen maar velen herkennen er iets echts in. Het is een hele mooie positie om achter iemand te staan waarvan je weet dat ze een stoornis hebben of struggelen met hun mental health en ze stilletjes kijken naar de werken, je voelt dat ze zich gezien voelen, gewaardeerd even.

We zoeken graag grenzen op en mensen gaan er bijna altijd van nadenken. Perfect.

 

BDSM

Wat een verrassing, hè? En ik bedoelde dat sarcastisch.

Dit is een open onderdeel van ons leven. We hebben zelfs een tijd professioneel gewerkt in de kink wereld.

Je zou ons op kinkfeesten tegen kunnen komen. Zeg gerust hoi of vraag om een foto, Dit is een open geheim.

 

Nudist

Misschien zijn wij het, misschien de maatschappij. Voor ons is naaktheid gewoon normaal.

We snappen niet hoe mensen hun lichaam alleen als schaamtevol of seksueel kunnen zien. We lopen vaak naakt rond wanneer dat passend is.

Dus zie je ineens een naakte man op straat? Onze excuses: waarschijnlijk stond het huis in de fik en zijn we gewoon zo naar buiten gelopen.

Atleet

We love sport of het nou gewichten, cardio of een groepssport is het geeft een fizieke uitlaatklep.

Chronisch ziek maar gezond

We hebben familiale hypercholesterolemie, lastig woord hé? chronische aandoening waarbij cholesterol nauwelijks wordt afgebroken. We gebruiken medicatie en injecties.

Ondertussen leven we relatief gezond naast onze behandeling.

En ja: sigaret ingeruild voor vape. Sigaren blijven hobby.

Extreme neat freak

Ons huis is altijd spotless. Schoonmaken is onze coping-style. We zetten dan echt even ons brein uit, heerlijk.

Face reader

Face reading lijkt op handlezen, maar dan het gezicht. We doen dit al jaren.

En eerlijk? Het is eng hoeveel je uit iemands gezicht kunt halen.

Spiritueel

We zeggen het zachtjes, want “spiritueel” wordt vaak door ego gebruikt.

Maar wij leggen al 12 jaar tarot. De kaarten zijn net zo expressief als wij. Ook al kopen we nieuwe decks: we blijven terugkomen bij ons eerste deck.

Er gebeuren dingen die we niet kunnen uitleggen. Soms weten we gewoon dat iets gaat gebeuren: van nieuwe banen tot auto-ongelukken. Random, maar raak, wanneer het universum wil praten.

Omdat het onderwerp mensen vaak in hun ego trekt, praten we er minder over. Maar het is onderdeel van ons leven.

Hoogbegaafd.

We zeggen nooit exact ons IQ. Mensen reageren raar: ze willen zichzelf bewijzen of voelen zich aangevallen. En het is altijd raar om te zien wand er is een misconceptie dat IQ gelijk staat op hoeveel je weet. Het heeft meer te maken met informatie verwerking/info opslaat/vooruitdenken/geheugen/patronen herkenen/snelheid dat je denkt.

Het zorgt wel voor cognitieve distance tussen ons en andere mensen maar we zijn painfully aware dat wij de uitblinker zijn en niet andere. Dit maakt ons vaak ook een tikkel ongeduldig in bepaalde aspecten, waneer andere nog aan het verwerken zijn bij stap A zijn wij al klaar met stap Z.